zaterdag 15 november 2014

Kwaliteitsmanagement bij de rijksinkoop

Sinds een maand ben ik werkzaam bij het Ministerie van Binnenlandse Zaken. Als kwaliteitsmanager inkoop heb ik misschien wel de leukste inkoopfunctie bij het Rijk. Ik hoop overigens dat iedereen dat van zijn eigen functie zegt!
Een heel andere omgeving dan bij PIANOo, dat was vanaf binnenkomst wel duidelijk. Ik viel midden in de Zembla hectiek en vervolgens in de publicatie van het rapport van de commissie Elias. Voordat ik goed en wel geïnstalleerd was, was ik al druk bezig met de beantwoording van kamervragen en aan het meeschrijven aan de kabinetsreactie op het rapport. Inkoop was nog nooit zo politiek als nu.
Heel leuk om binnen zo'n korte tijd op zo'n totaal andere wijze met het inkoopvak bezig te zijn.Want dat wordt met alle negatieve publiciteit nog al eens vergeten: inkoop, en zeker de overheidsinkoop, is een betrekkelijk jong vakgebied dat nog volop in ontwikkeling is. Dat was voor mij een belangrijke reden om bij de rijksinkoop te gaan werken. Daar is de ontwikkeling volop in gang en daar wil ik graag een bijdrage aanleveren. Nu ik dit type bedenk ik mij trouwens dat dit ook een zin uit mijn sollicitatiebrief was!

Een heel belangrijke stap in de richting van een professionele rijksinkoop is al gezet met de vorming van twintig inkooppunten in plaats van de ongeveer 300 die er eerst waren. Het invoeren van categoriemanagement was een tweede. Een heel groot deel van de generieke inkoop van de rijksoverheid loopt via één van de 34 inkoopcategorieën. Die inkooppunten en het categoriemanagement zijn zich nog aan het in meer of mindere mate aan het ontwikkelen. En daar komt het kwaliteitsmanagement om de hoek kijken.
Bij de rijksoverheid is gekozen voor het Michigan State University model oftewel het MSU model om inkoopprocessen te benchmarken. Dit model onderkent veertien processen: acht strategische en zes ondersteunende. Mijn persoonlijke missie is om zoveel mogelijk (lopende) verbeteracties te vatten in deze processen. Zo valt categoriemanagement onder strategisch proces 2: ontwikkelen van een strategisch inkooppakket. Na dat voor allerlei activiteiten vastgesteld te hebben is het vervolg om te bepalen welk niveau we nu hebben, welk niveau we willen bereiken en wat daar voor nodig is. Heel leuk vond ik dan ook dat een collega die zich met rijksbrede inkoopinformatievoorziening bezig houdt naar mij toe kwam met de vraag wat hij kon bijdragen aan de score binnen het MSU model (ondersteunend proces 5: informatietechnologie voor inkoop).


In mijn takenpakket zit het onderwerp opleidingen. Dat past mooi in het ondersteunende proces 6: HRM. Naast het maken en beheren van een jaarlijks opleidingsplan, hou ik mij dan ook ook bezig met strategisch personeelsbeleid. De andere grote klus uit mijn takenpakket is Innovatie. Dat plaats ik onder strategisch proces 5: optimaliseren van product/procesinnovatie en -ontwikkeling. Zo krijgt alles een plaats en zijn we gestructureerd aan het werken aan een professionele rijksinkoop.
Wat het werk voor mij extra leuk maakt is dat ik overal mensen tegenkom die enthousiast bezig zijn met met één of ander onderdeel van de MSU processen. Die mensen probeer ik bij elkaar te brengen en te ondersteunen.


Ik ben er heilig van overtuigd en heb ook al gemerkt dat er binnen de rijksoverheid heel veel mensen zijn met hart voor het inkoopvak. Daarmee is de eerste  grote stap op weg naar Purchasing Excellence al gezet!




2 opmerkingen:

  1. DAg Kees,

    Ik ben erg benieuwd wat jou werkzaamheden m.b.t. innovatie inhouden. Deze week even bellen?

    Mvg, Arend

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een uitdaging heb je op je genomen:) Politiek is voor mij altijd een donker hoekje, er worden vaak zaken beslist op argumenten die er niet toe doen terwijl belangrijke aspecten worden genegeerd. In de grotere profit organisaties wordt ook politiek bedreven en dit heeft helaas vaak weinig te maken met het primaire proces van het bedrijf.
    Toch respect voor jouw persoon als Goliath. Kwaliteit heeft eigenlijk een hele simpele definitie, waar wordt iedereen blij van. Een van de essentiële zaken is het proces inzichtelijk te maken en te houden voor alle stakeholders. Complexe business modellen en benchmarking helpen daar niet altijd bij. Kwaliteit van benchmarking is echt afhankelijk van de eerlijkheid van de input. Ik heb daar al menig vreemd resultaat van gezien. Denk bijvoorbeeld ook eens aan combinaties van verschillende methodes zoals BPM/LEAN/ISO. Je hebt dan een veel grotere mogelijkheden om je eigen transparante stempel er op te zetten. S6

    BeantwoordenVerwijderen